ТАРЫХЫЙ ЛИНГВИСТИКА ПРОЦЕССИНДЕГИ АГГЛЮТИНАЦИЯ: МОРФОЛОГИЯЛЫК СТРУКТУРАЛАРДЫН ӨНҮГҮШҮ ЖАНА ДИФФЕРЕНЦИАЦИЯСЫ
##semicolon##
агглютинация##common.commaListSeparator## тарыхый лингвистика##common.commaListSeparator## диахроникалык морфология##common.commaListSeparator## тилдик типология##common.commaListSeparator## грамматикалаштыруу##common.commaListSeparator## морфологиялык эволюция##common.commaListSeparator## фузия##common.commaListSeparator## аналитизм##common.commaListSeparator## кайра ажыроо##common.commaListSeparator## тилдик өзгөрүүлөрАннотация
Макалада агглютинация диахрондук аспектте комплекстүү талдоого алынат. Иштин максаты — агглютинативдик морфологиялык системалардын өнүгүшүнүн универсалдуу жана өзгөчө траекторияларын, ошондой эле алардын ички дифференциацияланышынын себептерин аныктоо. Изилдөөнүн өзөгүндө агглютинативдик аффикстердин пайда болушуна алып келген грамматикалаштыруу механизмдери жана «идеалдуу» агглютинацияны сактоо шарттары (форма менен маанинин бир маанилүү дал келиши) турат. Автор фонетикалык өзгөрүүлөрдүн, аналогиянын жана тил аралык байланыштардын таасири астында агглютинативдик парадигмалар фузиялык типке өтүшү же тескерисинче аналитизмге карай жөнөкөйлөшүшү мүмкүн экенин көрсөтөт. Ар түрдүү тил үй-бүлөлөрүнөн (алтай, урал, банту ж.б.) алынган мисалдар морфологиялык өзгөрүүлөрдүн циклдүүлүгүн жана вариативдүүлүгүн ачып, типологиялык классификациянын катуулугун талкууга коёт.
##submission.citations##
1. Greenberg, J. H. (1960). A quantitative approach to the morphological typology of language. International Journal of American Linguistics, 26(3), 178-194.
2. Comrie, B. (1981). Language universals and linguistic typology. University of Chicago Press.
3. Nichols, J. (1992). Linguistic diversity in space and time. University of Chicago Press.
4. Aikhenvald, A. Y., & Dixon, R. M. W. (Eds.). (2001). Areal diffusion and genetic inheritance: Problems in comparative linguistics. Oxford University Press.
5. Hopper, P. J., & Traugott, E. C. (2003). Grammaticalization (2nd ed.). Cambridge University Press.
6. Bybee, J. (2010). Language, usage and cognition. Cambridge University Press.
7. Andersen, H. (2005). Abductive and deductive change. In B. D. Joseph & R. D. Janda (Eds.), The Handbook of Historical Linguistics (pp. 567-592). Blackwell.
8. Haspelmath, M. (2009). Terminology of morphology. In A. Malchukov & A. Spencer (Eds.), The Oxford Handbook of Case (pp. 505-517). Oxford University Press.
9. Johanson, L. (1992). Strukturelle Faktoren in türkischen Sprachkontakten. Steiner.
10. Janhunen, J. (2007). The primary laryngeal in Uralic and beyond. Suomalais-Ugrilaisen Seuran Toimituksia, 253, 203–227.
11. Robbeets, M. (2015). Diachrony of Verb Morphology: Japanese and the Transeurasian Languages. De Gruyter Mouton.
12. Johanson, L. (1998). The history of Turkic. In L. Johanson & É. Á. Csató (Eds.), The Turkic Languages (pp. 81–125). Routledge
13. Nurse, D., & Philippson, G. (Eds.). (2003). The Bantu Languages. Routledge.
14. Hock, H. H. (1991). Principles of Historical Linguistics (2nd ed.). Mouton de Gruyter.
15. Lehmann, C. (1995). Thoughts on Grammaticalization. LINCOM Europa.
16. Fortson, B. W. (2010). Indo-European Language and Culture: An Introduction (2nd ed.). Wiley-Blackwell.
17. Bybee, J. (2007). Frequency of Use and the Organization of Language. Oxford University Press.
18. Campbell, L. (2004). Historical Linguistics: An Introduction (2nd ed.). MIT Press.
##submission.downloads##
Жарыяланды
Чыгарылыш
бөлүм
##category.category##
##submission.license##
##submission.copyrightStatement##
##submission.license.cc.by4.footer##
